Οι αποθήκες του επισκόπου

Αν ένα μέλος της Εκκλησίας αντιμετωπίζει δυσκολίες και όλα τα προσωπικά μέσα για επιβίωσή του/της έχουν εξαντληθεί, στρέφεται στον επίσκοπο (ηγέτη τομέα). Εκείνος γνωρίζει καλά τον τομέα του και πιθανόν να γνωρίζει ήδη τις συνθήκες ζωής της οικογένειας που υποφέρει. Αυτό τον καθιστά ικανό να εκτιμήσει τις ανάγκες και τις διαθέσιμες πηγές και να βοηθήσει την οικογένεια.

Σε μέρη του κόσμου όπου η Εκκλησία έχει έναν αρκετά υψηλό αριθμό μελών, η Εκκλησία διατηρεί «Αποθήκες του επισκόπου» --- κάτι σαν ένα σουπερμάρκετ, αλλά χωρίς ταμείο για να πληρώνουν. Οι αποθήκες αυτές δημιουργήθηκαν λίγο μετά την ίδρυση της Εκκλησίας, το 1830. Εκεί το άτομο που έχει ανάγκη μπορεί, με την άδεια του επισκόπου, να λαμβάνει πρόσκαιρα αγαθά για να καλύψει τις ανάγκες του δωρεάν.

Σε άλλα μέρη, ο επίσκοπος έχει άλλα μέσα στη διάθεσή του για να παρέχει την αναγκαία βοήθεια. Για παράδειγμα, αγοράζοντας τρόφιμα από ένα σουπερμάρκετ. Ο επίσκοπος έχει οδηγίες να μη δίνει χρήματα. Γενικά, οποιοσδήποτε βοηθείται, του δίνεται έργο να κάνει, το οποίο είναι σύμφωνο με τις ικανότητές του.

Το μέρος αυτό του προγράμματος πρόνοιας, όπως όλα τα άλλα, χρηματοδοτείται από τις εθελοντικές εισφορές των μελών της Εκκλησίας, τα οποία νηστεύουν μία ημέρα το μήνα και προσφέρουν την αξία των γευμάτων που θα έτρωγαν, για τους φτωχούς και τους έχοντες ανάγκη.