Θρησκευτικά έθιμα και συνήθειες

Υπάρχουν ειδικές περιστάσεις στη ζωή ενός μέλους της Εκκλησίας όπου οι φέροντες την ιεροσύνη τελούν διατάξεις για αυτόν/αυτήν ή του/της δίνουν μία συγκεκριμένη ευλογία. Αυτές οι διατάξεις της ιεροσύνης και οι ευλογίες συχνά τελούνται από ένα μέλος της οικογένειας ή από κάποιον που είναι κοντά στο άτομο που ευλογείται. Ονομασία και ευλογία ενός παιδιού: Σύντομα μετά τη γέννηση, το παιδί λαβαίνει μία ειδική ευλογία στην οποία ανακοινώνονται το όνομά του και λόγια ευλογίας για τη μελλοντική του ζωή στη γη. Αυτή η ευλογία δίνεται από κάποιον που φέρει την ιεροσύνη. Συχνά είναι ο πατέρας του παιδιού ή ένας άλλος φέροντας την ιεροσύνη που είναι κοντά στην οικογένεια. Βάπτισμα:

Ο Κύριος προστάζει ώστε κάθε άτομο να βαπτίζεται από κάποιον που έχει την εξουσία της ιεροσύνης (Κατά Ιωάννην 3:5). Αυτό είναι αλήθεια για παιδιά από οκτώ ετών και πάνω και για ενήλικες που έχουν αποφασίσει να προσχωρήσουν στην Εκκλησία. Η τελετή του βαπτίσματος συνήθως λαβαίνει χώρα στην παρουσία φίλων και μελών της οικογένειας σε ένα οίκημα συγκεντρώσεων όπου υπάρχει μία κολυμπήθρα. Η διάταξη του βαπτίσματος απαιτεί την πλήρη εμβύθιση στο νερό του ατόμου που βαπτίζεται.

Χειροτόνηση στην Ιεροσύνη:

Υπάρχει λαϊκή ιεροσύνη στην Εκκλησία, δηλαδή δεν υπάρχουν επαγγελματίες ιερείς. Ένας άξιος νέος άνδρας μπορεί να χειροτονηθεί στην Ααρωνική ιεροσύνη όταν είναι 12 ετών και στη Μελχισεδική ιεροσύνη όταν είναι 18 ετών. Συνήθως, τα μέλη της οικογένειας παρευρίσκονται στη χειροτόνηση για να δείξουν την αγάπη και την υποστήριξή τους. Αν κάποιος ενήλικος άνδρας προσχωρήσει στην Εκκλησία, μπορεί να λάβει την ιεροσύνη μόλις είναι έτοιμος να αναλάβει καθήκοντα και ευθύνες που έχουν σχέση με την ιεροσύνη.

Ευλογίες για τους άρρωστους (Χορηγία ευλογίας):

Όπως την εποχή της Καινής Διαθήκης, ένα άρρωστο άτομο μπορεί να ζητήσει μία ειδική ευλογία από έναν φέροντα την ιεροσύνη (Ιακώβου 5:14). Το άρρωστο άτομο πρώτα χρίζεται στο κεφάλι του/της με μερικές σταγόνες ελαιόλαδου που έχει ειδικά καθαγιαστεί για την ευλογία των αρρώστων. Μετά από αυτό, οι φέροντες την ιεροσύνη θέτουν τα χέρια τους στο άτομο και επισφραγίζουν (επικυρώνουν) το χρίσμα. Κατόπιν, με την εξουσία της ιεροσύνης, δίνουν μία ευλογία. Για να εκπληρωθεί μία τέτοια ευλογία, εντούτοις, πάντοτε εξαρτάται από το θέλημα του Θεού και την πίστη του αποδέκτη.

Οικογενειακή βραδιά:

Τα μέλη της Εκκλησίας συγκεντρώνουν τα μέλη της οικογενείας τους μία φορά την εβδομάδα – συνήθως τη Δευτέρα το βράδυ – για να διδάξει ο ένας τον άλλο ή να ασχοληθούν με μία δραστηριότητα μαζί. Οι οικογένειες χρησιμοποιούν αυτό το χρόνο για να έλθουν πιο κοντά ο ένας με τον άλλο και να μάθουν τις διδασκαλίες του ευαγγελίου του Ιησού Χριστού.

Τηρώντας την Ημέρα του Κυρίου άγια:

Για τα μέλη της Εκκλησίας, η Κυριακή είναι η Ημέρα του Κυρίου. Αυτή την ημέρα, ο Θεός λατρεύεται και δε γίνεται καμία εργασία. Μετά τις Κυριακάτικες συγκεντρώσεις στην Εκκλησία, τα μέλη περνάνε την υπόλοιπη μέρα ήσυχα στο σπίτι ή επισκέπτονται φίλους ή συγγενείς ή κάνουν καλά έργα.

Ιεραποστολή:

Η ιεραποστολή υπηρετείται γενικά ανάμεσα στις ηλικίες 19 και 21, αλλά συνταξιούχοι μπορούν να υπηρετήσουν μία ιεραποστολή. Προτού φύγει ένας ιεραπόστολος για να πάει στην περιοχή όπου θα υπηρετήσει, μιλάει για τις διδασκαλίες και τις αρχές του ευαγγελίου σε μία συγκέντρωση Μετάληψης. Η οικογένεια και οι φίλοι του/της παρευρίσκονται επίσης. Καθώς δεν υπάρχει έμμισθος κλήρος, η ιεραποστολή, η οποία διαρκεί ενάμιση με δύο χρόνια, χρηματοδοτείται από τον/την ίδιο/α τον/την ιεραπόστολο ή από την οικογένεια. Όταν ένας/μία ιεραπόστολος γυρίζει από την ιεραποστολή του/της, αναφέρει τις εμπειρίες του/της σε μία συγκέντρωση. Η οικογένεια και οι φίλοι επίσης συμμετέχουν σε αυτή τη συγκέντρωση.

Γάμος:

Οι γάμοι συνάπτονται σε ειδικούς οίκους λατρείας γνωστοί ως «ναοί». Υπάρχουν 115 τέτοια κτίρια σε λειτουργία και άλλα 13 υπό κατασκευή σε όλο τον κόσμο. Μόνο μερικοί επισκέπτες επιτρέπονται στην κανονική τελετή στο ναό. Είναι μέλη της Εκκλησίας που έχουν το δικαίωμα να εισέλθουν στο ναό. Οι υπόλοιποι καλεσμένοι συμμετέχουν στη γαμήλια δεξίωση έξω από το ναό. Μετά την τελετή στο ναό, το νεόνυμφο ζευγάρι αρέσκεται στο να βγάζει φωτογραφίες με την οικογένειά του και τους φίλους του στον περίβολο του ναού. Υπάρχει συνήθως μία δεξίωση την παραμονή του γάμου ή μετά, εξαρτώμενη από τα έθιμα της σχετικής χώρας. Όπου είναι από παράδοση και έθιμο, δίνονται δώρα.

Κηδεία:

Μία κηδεία των Αγίων των Τελευταίων Ημερών αποτελείται από θρησκευτική μουσική και σύντομες ομιλίες σχετικά με την ζωή του/της εκλιπών/εκλιπούσας και τις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού. Η συγκέντρωση συνήθως διευθύνεται από τον Επίσκοπο και μπορεί να λάβει χώρα σε ένα οίκημα συγκεντρώσεων. Καθώς πιστεύουμε ότι η οικογένεια επανενώνεται μετά από αυτή την ζωή, οι κηδείες χαρακτηρίζονται από ελπίδα και πίστη. Αν είναι το έθιμο της χώρας ή της οικογένειας, φέρνονται λουλούδια.