Νέα από τον Κόσμο - 19.05.2010

Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας παρευρίσκεται σε διεθνές συνέδριο με θέμα «Θρησκευτική ελευθερία στις δημοκρατικές κοινωνίες»

Από τις 2 έως 4 Μαΐου η ισπανική κυβέρνηση, η οποία προεδρεύει της Ευρωπαϊκής Ενώσεως μέχρι τον Ιούνιο του 2010, διοργανώνει διεθνές συνέδριο με θέμα «Θρησκευτική ελευθερία στις δημοκρατικές κοινωνίες» στην Κόρντομπα της Ισπανίας. Μία αντιπροσωπεία της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών προσεκλήθη στο συνέδριο. Ο Πρεσβύτερος Έριχ Κοπίσκε, Πρόεδρος της Εκκλησίας στην Περιοχή Ευρώπης, ήταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας. Στο συνέδριο παρευρέθησαν, επίσης, ο Φρέριχ Γκερτς, διορισμένος σύνδεσμος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο Πρεσβύτερος Φαουστίνο Λόπεζ, Μέλος Ευρύτερης Περιοχής-Μέλος των Εβδομήκοντα από την Ισπανία και ο Γκαμπριέλε Σιρτλ, Διευθυντής δημοσίων υποθέσεων στην Περιοχή Ευρώπης.

Περίπου 120 Ευρωπαίοι κυβερνητικοί ηγέτες, θρησκευτικοί ηγέτες, εκπαιδευτικοί, εκπρόσωποι της κοινωνίας και των μέσων επικοινωνίας ήσαν παρόντες στο συνέδριο της Κόρντομπα, το οποίο διοργανώθηκε υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του Υπουργείο Εσωτερικών της Ισπανίας και χρηματοδοτήθηκε από κοινού με την Alliance of Civilizations (Συμμαχία Πολιτισμών) των Ηνωμένων Εθνών.

Μετά από μία συγκέντρωση με όλα τα μέλη παρόντα και θέμα «Χρειάζεται να επανεξετάσουν οι δημοκρατίες το θρησκευτικό πλουραλισμό;» ξεκίνησε ταυτόχρονη συζήτηση σε τέσσερις ομάδες ομιλητών. Οι Πρεσβύτεροι Κοπίσκε και Φρέριχ Γκερτς προσεκλήθησαν να συμμετάσχουν και να μιλήσουν στις εξής δύο συζητήσεις ομάδων ομιλητών: «Ο ρόλος των θρησκευτικών ηγετών στην προώθηση ενός πολιτισμού ειρήνης» και «Θρησκευτικός πλουραλισμός στις δημοκρατικές κοινωνίες».

Ο Πρεσβύτερος Έριχ Κοπίσκε ανέφερε τα εξής σχετικά με τις διακρίσεις και την ανεξιθρησκία: «Η ιστορία της Εκκλησίας, κοινώς γνωστή ως «Μορμόνοι», τοποθετείται κυμαινόμενη ανάμεσα στους συγκρουόμενους πόλους της άγριας καταδίωξης και της αποδοχής με θαυμασμό από τα μέλη της... Τα σχεδόν μισό εκατομμύριο μέλη της Εκκλησίας στην Ευρώπη εκτιμούν το σεβασμό που τους αποδίδεται και τη θρησκευτική ελευθερία καθώς και την ελευθερία των πιστεύω τους, τα οποία γενικώς προστατεύονται από το σύνταγμα. Επίσης, προσπαθούν να συμπεριφέρονται στους ανθρώπους άλλων δογμάτων ή σε αθρήσκους, με σεβασμό...

Παρ’ όλα αυτά, ορισμένες φορές αναφύονται δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους έως σήμερα σε ευρωπαϊκές κοινωνίες λόγω χρήσεως γενικευμένων ονομασιών για εκκλησίες μειονοτήτων σε καθημερινή χρήση και από τα μέσα ενημέρωσης. Ειδικότερα, εκφράσεις όπως «αίρεση» ή «θρησκευτική λατρεία», «τείνουν λόγω της επίδρασης ως στερεοτύπου [...] να συσκοτίσουν το δημοσιογραφικό αξίωμα του διαχωρισμού μεταξύ ειδήσεων και απόψεως» και να εδραιώσουν επιφυλάξεις και προκαταλήψεις. Οι θρησκευτικές κοινότητες, οι οπαδοί των οποίων ζουν σύμφωνα με συγκεκριμένους κανόνες, εύκολα γίνονται αντικείμενο κριτικής. Οι Γερμανοί πολιτικοί επιστήμονες Ούβε Μπάκες και Έκχαρντ Γιέσε σχολιάζουν: «Όλα αυτά πιθανόν να φαίνονται ιδιαίτερα «ύποπτα» σε ευδαιμόνως ανέμελους σύγχρονους καταναλωτές, ωστόσο η απόφαση να συμπεριφέρεσαι «διαφορετικά», να ζεις «διαφορετικά» και να σκέπτεσαι «διαφορετικά» είναι επιτρεπτή σε ένα άτομο μιας ελεύθερης κοινωνίας, στο βαθμό όπου δεν καταπατεί τα δικαιώματα των άλλων. Η ιστορία του χριστιανικού μοναχισμού μαρτυρεί ότι μικρές, κλειστές κοινωνίες μπορούν να αποβούν πηγή έμπνευσης και είναι εις θέσιν να εμπλουτίσουν αυτές τις κοινωνίες με αμέτρητους τρόπους».

Με αυτό το ιστορικό και κοινωνικό υπόβαθρο πίσω μου, στέκομαι εμπρός σας σήμερα ως κάποιος ο οποίος επηρεάζεται προσωπικά. Για εμένα, η συζήτηση με θέμα την ανεξιθρησκία είναι κάτι περισσότερο από μία αναγκαία ακαδημαϊκή συζήτηση. Συνδέεται με την προσωπική κατανόηση του νοήματος της ζωής και την ελευθερία να λατρεύω τον Θεό σύμφωνα με ό,τι μου υπαγορεύει η συνείδησή μου. Για το λόγο αυτό, δεν μπορώ παρά να την υπερασπιστώ ένθερμα.

Το ενδέκατο από τα δεκατρία Άρθρα της Πίστης, όπου περικλείονται οι θεμελιώδεις διδασκαλίες της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, δηλώνει: «Αξιούμε το προνόμιο να λατρεύουμε τον Παντοδύναμο Θεό σύμφωνα με τις υπαγορεύσεις της δικής μας συνείδησης, και αναγνωρίζουμε το ίδιο προνόμιο σε όλους τους ανθρώπους, ας λατρεύουν όπως, όπου και ό,τι μπορούν».

Αυτό το δόγμα πίστεως, το οποίο διατυπώθηκε το 1842, θα μπορούσε να χρησιμεύσει ακόμα και σήμερα ως καθοδηγητική αρχή για την ειρηνική αλληλεπίδραση των θρησκειών. Δεν αξιώνει απλώς την ελευθερία ενός ατόμου να λατρεύει τον Θεό, αλλά την παραχωρεί σε όλους τους άλλους ανθρώπους. Θα προχωρήσω ένα βήμα πιο μπροστά και θα πω ότι αποτελεί καθήκον μας ως χριστιανών και πολιτών να προστατεύσουμε και να στηρίξουμε ενεργά τους άλλους για την ελευθερία τους.

Το να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα των άλλων είναι μία εντολή και παρότρυνση προς όλους. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι ζούμε σε έναν κόσμο με μεγάλη ποικιλία. Οι παγκόσμιες θρησκείες αλλά και οι χριστιανικές ομολογίες αναμεταξύ τους, μπορεί να διαφέρουν σε θέματα διδασκαλίας και θρησκευτικής πρακτικής. Όμως αυτό δε θα πρέπει να οδηγήσει σε εχθρότητα ή να μας κάνει να σκεφτόμαστε ότι είμαστε αγιότεροι ή καλύτεροι από τους άλλους…

Είναι ξεκάθαρο για εμένα ότι όπου μπορεί να ανθίσει η θρησκευτική ελευθερία, ακολουθούν η δημοκρατία και η οικονομική ευημερία. Εάν, για οποιονδήποτε λόγο, περισταλλούν αυτές οι ελευθερίες, η δημοκρατία εξαφανίζεται και αρχίζουν οι διαμάχες.

Ως άνθρωποι πίστης, πρέπει να σταθούμε πλάι-πλάι για να αξιώσουμε συνταγματική, θεσμική και κοινωνική ανεξιθρησκία».

Στο Άρθρο 17 της Συνθήκης της Λισσαβώνας, δηλώνεται ο σεβασμός για τις εκκλησίες και τις θρησκευτικές οργανώσεις ή κοινότητες συμφώνως προς τους νόμους κάθε κράτους-μέλους της Ε.Ε. και στην τρίτη παράγραφό της, η Ε.Ε. αναλαμβάνει τη δέσμευση να διατηρεί ανοικτό, ειλικρινή και τακτικό διάλογο με αυτές τις εκκλησίες. Το συνέδριο της Κόρντομπα στόχευε στη συνεισφορά αυτού του πλαισίου διαλόγου με τη συμμετοχή των ανωτέρω αναφερθέντων ηγετών με βαρύνουσα άποψη.

Κύριος σκοπός του συνεδρίου ήταν η συζήτηση της θρησκευτικής ελευθερίας στις δημοκρατικές κοινωνίες, καθώς η δημοκρατία και ο νόμος παρέχουν το ιδανικό πλαίσιο άσκησης της ανεξιθρησκίας και της ελεύθερης συνείδησης, για την άσκηση της πίστης και του πλουραλισμού των δογμάτων. Το συνέδριο της Κόρντομπα ήταν ένα πείραμα με σκοπό να προσφέρει συγκεκριμένα αποτελέσματα που μπορούν να μεταφραστούν σε πρωτοβουλίες και προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών σε τέσσερις τομείς προτεραιότητας: μόρφωση, νέοι, μέσα επικοινωνίας και μετανάστευση.

Τα αποτελέσματα του συνεδρίου της Κόρντομπα θα παρουσιαστούν στις 27-29 Μαΐου 2010, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, σε ένα συνέδριο του Alliance of Civilizations (Συμμαχία Πολιτισμών) των Ηνωμένων Εθνών. Ένα εντυπωσιακό δίκτυο περισσοτέρων από 2.000 πολιτικών και εταιρικών ηγετών, ενεργών στελεχών της κοινωνίας, νέων, δημοσιογράφων, ιδρυμάτων και θρησκευτικών ηγετών θα συγκεντρωθούν στο Ρίο ντε Τζανέιρο και θα συμφωνήσουν σε από κοινού ενέργειες για τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ πολιτισμών και την οικοδόμηση των συνθηκών για μακροχρόνια ειρήνη.

 

Επικοινωνία:

Gabriele Sirtl

Τηλ. +49-69-54802266

Κινητό + 49-171-5216418

sirtlga@ldschurch.org